Bremer Straatmuzikanten

5 juni 2025

Een muziektheatervoorstelling over een ouwe ezel, een hond met ADHD, een kat die bang is voor muizen en een henhaan. Vier muzikale buitenbeentjes die zich niet zomaar laten wegjagen en de poten ineen slaan…

‘Om met open mond naar te blijven kijken.’ ★★★★ de Volkskrant

Naar het beroemde sprookje van Grimm, door Holland Opera ism Duda Paiva Company.
Speelde van dec ’25 – maart ’26 door het land

Muziek: Lucas Wiegerink
Libretto: Simon van der Geest
Regie: Pim Veulings
Choreografie en poppen: Duda Paiva
viool: Heleen Knoop
saxofoon: Floor Wittink
accordeon: Wilco Oomkes
poppenspel en dans: Josje Eijkenboom; Ignacio Sanz; Sophie Prins & Anne Sandee
zang & spel: Vera Fiselier & Niek Idelenburg

Recensies

 

Theaterkrant

22-12-25

Een innemende jeugdopera vol buitenbeentjes waar je verzot op raakt

'In de innemende en verbindende nieuwe kinderopera van Holland Opera en Duda Paiva Company krijgt het verhaal een eigentijdse lading en zijn er ook andere redenen waarom je buiten een systeem zou kunnen vallen. (...) In de eenheidsworstfabriek waar ze werken, moet alles precies hetzelfde zijn. De oude ezel, al jaren trouw in dienst, kan het tempo van de technologische vooruitgang niet meer bijhouden (‘hij zegt wel I-A, maar geen AI’). Mispoes moet het terrein bewaken tegen muizen, maar is doodsbang voor hun zwarte kraaloogjes. In het fabrieksschooltje zit een wolfshond met een overdaad aan energie, die het tempo in de klas desalniettemin niet bijhoudt en in het legbataljon van de fabriek zit een vreemde kip, die geen eieren legt als een hen, maar ook niet kraait als een haan. Volgens de fabrieksmedewerkers, de ‘maatpakken’, zijn de dieren stuk voor stuk afdankertjes. Met z’n vieren besluiten ze te ontsnappen. Van der Geest geeft in zijn briljante tekst zowel de dieren als de slechteriken diepte en warmte. Bijvoorbeeld wanneer Mispoes haar angsten over blijkt te hebben gehouden aan een bommenregen van vóór haar tijd in de fabriek en de andere dieren haar zorgzaam en geduldig, met een beetje trommel-therapie, door dat trauma heen helpen. Ook geweldig is een scène waarin de dieren met een list proberen hun huisje terug te veroveren en Mispoes de maatpakken in prachtige vermomming komt vertellen over de geesten in het huisje, waarna de andere dieren met indrukwekkend schaduwspel op de zwart-witte muren een angstaanjagend monster oproepen. (...) Wat in de nieuwe jeugdopera van Holland Opera en Duda Paiva vooral opvalt, is het perfecte samenspel tussen de vele partijen en de wisselwerking tussen de verbindende en vindingrijke tekst en de speelse, gelaagde en beeldende muziek. Juist daardoor groeit Bremer Straatmuzikanten uit tot een fantasievol en innemend verhaal, vol buitenbeentjes waar je richting het einde écht een beetje verzot op bent geraakt.'

Reacties

 

Boeken

Theater